Stendhal Sendromu

   Dario Argento’nun bu eşsiz gerilim filminde, yönetmenin kızı Asia, tecavüzcü bir seri katilin peşindeki dedektif Anna Manni’yi canlandırıyor. Öykünün çatısını, genç kadının resimler ve sanat başyapıtları karşısında başdönmesi ve halusinasyonlar görmesine neden olan “Stendhal Sendromu” isimli psikosomatik hastalıktan dertli olması oluşturuyor…

   Anna’nın Floransa’nın meşhur Uffizi müzesinde bu sapık tarafından tuzağa düşürülmesi, muhteşem bir ritm ve akışkanlıkla sunulurken filmin devamındaki tonuna dair de sevinçli ipuçlarını vermeye başlıyor. Anna hiç şüphesiz hayatta kalacak ve metamorfozları onu, tedirginlikle karışık bir hayranlıkla izleyeceğiniz sahneler boyunca ayakta tutacak. Karşımızda sanatsal yaratıyla, içerik ve biçim adına müthiş bir şekilde yoğrulmuş yine bir Dario Argento şaheseri duruyor…

Filmin Yönetmeni: Dario Argento
Filmin Türü: Korku, Dram, Gizem
IMDB Puanı: 6.0
Yapım Yılı: 1996
Ülke: İtalya
Yayınlanan Tarih: 29 Ağustos 1997
Senaryo yazarı: Graziella Magherini, Franco Ferrini, Dario Argento

Saygılarımla

Eray Eliçora

Vertigo

   San Fransisco polisinden dedektif Scottie Fergusson, bir suçluyu kovalarken, damdan düşen ortağını kurtaramaz ve yükseklik korkusu başlar. Polisliği bırakan ve özel dedektif olan Scottie’yi, eski okul arkadaşı Gavin Elster karısını takip etmesi için tutar. Scottie, genç kadının peşinden San Fransisco’ya döner ve kendisini karmaşık olayların içinde bulur...

   Her ne kadar filmin son çeyreğinde gerçekler su yüzüne çıkmış gibi görünse ve gizem çözülse de gizemin tuhaf bir biçimde etkisinin hala sürdüğüne tanık oluyor seyirci. O gizemle dedektif, Deli Carlotta ve genç kadın arasında birbirini çeken bir bağ var. Gizli bir ruh simbiyozu gibi bir şey… James Stewart’ın çıktığı alçacık merdivende yaşadığı vertigo hali de unutulmaz sahnelerdendi. O hissiyatı sonuna kadar seyirciye yaşatıyordu. Çocukluğumuzdan beri kulağımızda yer edinmiş müzikleri de insanda ”deja vu” etkisi yaratıyor...

Saygılarımla

Eray Eliçora