Çok Şey Bilen Adam

   Doktor Ben McKenna, evlenmeden önce ünlü bir şarkıcı olan karısı Jo ve oğlu ile birlikte tatil için Fas’a gider. Ben burada tesadüfen bir cinayete tanık olur ve öldürülen adam ona bir şey fısıldar. Doktorun duyduğu ‘şey’, oğlunun kaçırılmasına ve karısıyla birlikte kendilerini uluslararası bir komplonun içinde bulmalarına neden olur…
Alfred Hitchcock , Çok Şey Bilen Adam’ı ilk olarak 1934′te beyaz perdeye aktarmıştı. 1956 tarihli bu yeniden yapım ise daha yüksek bir bütçeye sahip ve karakterlerin adları ve mekan seçimi (İsviçre yerine Fas) dışında olay örgüsü ilk filmle aynı…
Gerilim ustası Alfred Hitchcock’un filmografisindeki tek yeniden çevrim olan “The Man Who Knew Too Much” sürükleyici öyküsü, muhteşem oyunculuğu ve Oscar kazanan Que Sera, Sera adlı şarkısıyla defalarca izlenecek bir klasik…

   Bütçesini genişletip 2. kez çektiği filmde korku, merak ve polisiye sarmallarında Hitchcock klasiği. Sinema kaygım ahlaksal değerlerden önemlidir diyen yönetmen, sağlam gözlemleriyle titiz işçiliğinden hiç ödün vermemiştir.”Ben tür yönetmeniyim.Sindrella’yı film yapsam,insanlar at arabasında ceset ararlar. ” diyerek kendi sinema anlayışına sahip çıkmış ve kendinden bir şeyler çalarak tarzını-üslubunu geliştirmiştir…

Saygılarımla

Eray Eliçora

Madadayo

       Japon sinemasının uluslar arası alanda en çok tanınan ustası Akira Kurosawa, bu son çekmiş olduğu filminde, öğrencileriyle kurduğu yakın ilişkiyle ünlenen, profesör ve yazar Uchida Hyakken’in yaşamını ve çalışmalarını ele alıyor…
Filmdeki öğretmen her yıl doğum gününü eski oğrencileri ile kutlar. Bu kutlamalar sırasında bir gelenek olarak öğrenciler hep birden “mahda kai?” (“hazır misin?” — ölmeye hazır mısın anlamında) diye bağırırlar, o da “madadayo!” (henüz değilim!) diye cevap verir…
Adam bir kedinin peşinde melankoliden melankoliye koşarken anlıyorsunuz o kadar insanın hocalarını neden bu kadar çok sevdiğini. Yaşlanan bir insanın içindeki çocuğun yaşlanmaya hazır olmadığı sürece yaşlanmayacağını, sevgi ve vefanın nasıl bir şey olduğunu anlatan film…
       Dolls’da bir sahnede uzun uzun duyarız bu sözü.Takeshi Kitano’nun Akira Kurosawa’ya bir selamıdır o sahne…

Saygılarımla

Eray Eliçora

Bakire Pınarı

      Ingmar Bergman’ın uluslararası alanda en prestijli ödülleri kazandıran film, İsveç’in paganizmi bırakıp Hıristiyanlığı kabullendiği sancılı dönemde geçer…13. yüzyıla ait bir baladdan yola çıkılarak senaryosu yazılan film, ortaçağda geçen sarsıcı bir intikam hikayesi anlatıyor. Koyu hristiyan ailesi tarafından kiliseye gitmekle görevlendirilen bir genç kız, yolda tecavüze uğruyor ve öldürülüyor. Olayın ardından bir eve sığınan tecavüzcüler burada kızın ailesiyle karşılaşıyor ve kanlı bir şekilde yok ediliyorlar.Ingmar Bergman’ın az bilinen yapımları arasında olan Jungfrukällan, kanlı intikam hikayesi ile modern korku filmlerine ilham verdi. Usta yönetmen bu filminde masumiyet, hırs, paganizm ve dini inanç gibi kavramları tartışıyor.

      Kötülüğün doğası, tekinsizlik ve mistik işaretler üzerine çok katmanlı bir film. İnsanın kötülüğün karşısındaki çaresizliğini trajik bir biçimde ödemesini ve şeytanileşmesini de anlatıyor. Sonunda babanın yaşadığı inanç krizi ise mucizeyle umuda çark ediyor. Filmde kötülükten payını almayanlarsa çocuk, vahşi ve düzen dışı diye horlanan kadın ve hizmetkarlar; bunda da düşündürücü alt anlamlar var...